Υπάρχουν πόλεις όπου οι δρόμοι έχουν λακκούβες. Υπάρχουν πόλεις όπου οι δρόμοι έχουν κακοτεχνίες. Και υπάρχει και στου Ζωγράφου, όπου φαίνεται πως περνάμε σταδιακά σε ένα νέο επίπεδο αστικής εμπειρίας: δεν αρκεί πλέον να προσέχεις πού πατάς, πρέπει να ελέγχεις και αν το έδαφος έχει σκοπό να παραμείνει στη θέση του.

Η καθίζηση του οδοστρώματος στην οδό Κύπρου, στο ύψος της Κόνιτσας, ήρθε να προσθέσει ένα ακόμη επεισόδιο στην καθημερινή περιπέτεια των κατοίκων. Η κυκλοφορία διακόπηκε για λόγους ασφαλείας και οι οδηγοί αναγκάστηκαν να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές.

Γιατί, ως γνωστόν, στου Ζωγράφου δεν χρειάζεσαι GPS. Χρειάζεσαι κυρίως τύχη, αντανακλαστικά και μια βασική εξοικείωση με τα απρόοπτα.

Το ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στην ίδια την καθίζηση. Βρίσκεται και σε όσα έχουν προηγηθεί.

Όταν τα προβλήματα έχουν ήδη χτυπήσει την πόρτα

Στις 27 Οκτωβρίου, ο βουλευτής Παύλος Χρηστίδης είχε φέρει στη Βουλή ζητήματα που αφορούσαν διαρροές νερού, καθυστερήσεις και προβληματικές αποκαταστάσεις τομών στο οδικό δίκτυο του Δήμου Ζωγράφου.

Μάλιστα, σύμφωνα με τη σχετική δημοσιοποίηση, αυτοψία δημοτικής υπηρεσίας στις 16 Οκτωβρίου είχε καταγράψει υποχωρήσεις τομών και ρείθρων.

Δηλαδή, πριν ακόμη εμφανιστεί η καθίζηση στην οδό Κύπρου, υπήρχαν ήδη δημόσιες επισημάνσεις για προβλήματα στο οδικό δίκτυο.

Ας είμαστε ξεκάθαροι: δεν γνωρίζουμε αν η καθίζηση στην Κύπρου συνδέεται με διαρροή, με έργο της ΕΥΔΑΠ, με παλαιότερη παρέμβαση ή με κάποιο άλλο τεχνικό πρόβλημα. Αυτό πρέπει να το απαντήσουν οι αρμόδιοι μηχανικοί.

Αλλά όταν υπάρχουν επανειλημμένες επισημάνσεις για προβληματικές αποκαταστάσεις και στη συνέχεια εμφανίζονται νέες υποχωρήσεις του οδοστρώματος, το να ζητάς εξηγήσεις δεν είναι υπερβολή. Είναι το απολύτως αυτονόητο.

Το Ζωγράφου δεν είναι εργοτάξιο πειραματικής αρχαιολογίας

Το τελευταίο διάστημα έχουμε δει δρόμους να ανοίγουν, να κλείνουν, να σκάβονται, να ξαναστρώνονται και να αποκτούν τη δική τους ξεχωριστή αισθητική.

Άλλοτε έχουμε έργα οδοποιίας, άλλοτε παρεμβάσεις σε δίκτυα κοινής ωφέλειας, άλλοτε αποκαταστάσεις που μοιάζουν να έχουν ολοκληρωθεί με τη λογική «εντάξει, από μακριά δεν φαίνεται».

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά βρίσκεται ο κάτοικος.

Ο οδηγός που προσπαθεί να αποφύγει τη λακκούβα χωρίς να προκαλέσει ατύχημα. Ο πεζός που κατεβαίνει στον δρόμο επειδή το πεζοδρόμιο είναι απροσπέλαστο. Ο ηλικιωμένος που δεν ξέρει αν το επόμενο βήμα θα είναι σε πεζοδρόμιο ή σε κάποιο αυτοσχέδιο εμπόδιο. Ο γονιός με το καρότσι και ο άνθρωπος με αναπηρία που καλούνται να αντιμετωπίσουν μια πόλη η οποία συχνά μοιάζει να σχεδιάζεται χωρίς να υπολογίζει ότι κυκλοφορούν άνθρωποι σε αυτήν.

Μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να προσθέτουμε και τον γεωλόγο στις ειδικότητες που χρειάζεται ένας κάτοικος για να κινηθεί με ασφάλεια στη γειτονιά του.

Ποιος ελέγχει τι ακριβώς γίνεται κάτω από την άσφαλτο;

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό ερώτημα.

Όταν ένας δρόμος σκάβεται για να περάσει κάποιο δίκτυο, ποιος ελέγχει την ποιότητα της εργασίας; Ποιος πιστοποιεί ότι η επίχωση και η συμπύκνωση έγιναν σωστά; Ποιος ελέγχει την τελική αποκατάσταση; Και κυρίως, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν μετά από λίγο καιρό το οδόστρωμα αρχίζει να υποχωρεί;

Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ποιος έσκαψε έναν δρόμο. Πρέπει να γνωρίζουμε ποιος ελέγχει ότι τον παρέδωσε σωστά.

Και δεν αρκεί να κλείνει ένας δρόμος όταν εμφανιστεί ένα επικίνδυνο πρόβλημα. Χρειάζεται πρόληψη, τακτικός έλεγχος και ουσιαστική συντήρηση.

Γιατί η ασφάλεια δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική της πυροσβεστικής: πρώτα εμφανίζεται το πρόβλημα και μετά τρέχουμε να το αντιμετωπίσουμε.

Μερικές απλές ερωτήσεις, πριν αρχίσουμε να ψάχνουμε τον βυθό

Θα θέλαμε, λοιπόν, να μάθουμε από τους αρμόδιους:

• Ποια είναι η τεχνική αιτία της καθίζησης στην οδό Κύπρου;
• Έχει πραγματοποιηθεί αυτοψία και ποια είναι τα ευρήματά της;
• Υπάρχει εμπλοκή δικτύου ύδρευσης ή άλλου υπόγειου δικτύου;
• Έχουν ελεγχθεί τα γειτονικά σημεία για πιθανές αντίστοιχες υποχωρήσεις;
• Τι έχει γίνει με τις προηγούμενες επισημάνσεις για τις προβληματικές αποκαταστάσεις τομών;
• Υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο ελέγχου και συντήρησης του οδικού δικτύου;

Δεν ζητάμε να προβλέπει ο Δήμος πότε θα ανοίξει η γη. Ζητάμε να υπάρχει ένας μηχανισμός που να ελέγχει γιατί συμβαίνουν όλα αυτά και να φροντίζει ώστε να μη χρειάζεται να περιμένουμε την επόμενη καθίζηση για να ασχοληθούμε.

Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε μια πόλη με κανονικούς δρόμους ή ένα μόνιμο υπαίθριο εργαστήριο γεωτεχνικών δοκιμών.

Και μια τελευταία σκέψη: οι κάτοικοι του Ζωγράφου πληρώνουν δημοτικά τέλη, φόρους και λογαριασμούς. Δεν έχουν υπογράψει συνδρομή σε θεματικό πάρκο περιπέτειας.

ΥΓ.: Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, προτείνουμε στις επόμενες εργασίες οδοποιίας να μοιράζονται και κράνη ασφαλείας στους κατοίκους. Όχι για την περίπτωση που πέσει κάτι από πάνω. Για την περίπτωση που φύγει κάτι από κάτω.

Zografou Pulse – Γιατί η καθημερινότητα στου Ζωγράφου δεν πρέπει να απαιτεί εξοπλισμό επιβίωσης.