Κάθε Σεπτέμβριο συμβαίνει κάτι μαγικό στου Ζωγράφου.
Οι διακοπές τελειώνουν, τα σχολεία ανοίγουν, οι δρόμοι ξαναγεμίζουν, τα αυτοκίνητα επιστρέφουν, οι φοιτητές εμφανίζονται από το πουθενά και ο Δήμος θυμάται ότι, ναι, υπάρχουν περίπου 70.000 άνθρωποι εκεί έξω που περιμένουν να δουν τι θα γίνει με την πόλη τους.
Καλώς ήρθατε λοιπόν ξανά στο μικρό χωριό του Ζωγράφου.
Ένα χωριό με λεωφόρους, πολυκατοικίες, πανεπιστήμια, βουνό, θέατρα, ΚΕΠ, δημοτικές συνεδριάσεις, εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα και αρκετά θέματα ώστε να μη βαρεθεί ούτε ο πιο αισιόδοξος κάτοικος.
Ο Σεπτέμβριος του 2026 είχε απ’ όλα.
Και επειδή στο μικρό χωριό μας η επικαιρότητα δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να γίνει σενάριο, πάμε να δούμε τι ζήσαμε.
Τα σχολεία άνοιξαν. Και για λίγο όλοι αναπνεύσαμε.
Ο Σεπτέμβριος ξεκίνησε, όπως ήταν λογικό, με τα σχολεία.
Ο Δήμος ανακοίνωσε ότι πριν από το πρώτο κουδούνι πραγματοποιήθηκαν εργασίες καθαρισμού και φροντίδας στις σχολικές μονάδες, με περιποίηση πρασίνου, πλύσιμο προαύλιων χώρων, καθαρισμούς και απολυμάνσεις, καθώς και απομάκρυνση κλαδιών και άχρηστων υλικών.
Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με διευθυντές σχολείων και προϊσταμένες νηπιαγωγείων ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.
Και κάπως έτσι χτύπησε το πρώτο κουδούνι.
Οι μαθητές επέστρεψαν στις τάξεις, οι γονείς επέστρεψαν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις και οι δρόμοι γύρω από τα σχολεία ξαναμπήκαν στην κλασική κατάσταση:
«Πού να το αφήσω για πέντε λεπτά;»
Μια παράδοση που στο μικρό χωριό μας παραμένει ζωντανή.
532 παιδιά λέγετε στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς
Ο Δήμος ανακοίνωσε επίσης τα τελικά αποτελέσματα για τους δημοτικούς βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς για τη χρονιά 2026-2027.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, 532 παιδιά είχαν ενταχθεί στους σταθμούς, ενώ παράλληλα βρισκόταν σε εξέλιξη διαδικασία πρόσληψης παιδαγωγών για την κάλυψη θέσεων επιλαχόντων.
Ένα από εκείνα τα θέματα που δεν κάνουν απαραίτητα θόρυβο στα social, αλλά για τις οικογένειες που περιμένουν θέση σε παιδικό σταθμό είναι περίπου τόσο σημαντικά όσο ολόκληρο το υπόλοιπο δημοτικό σύμπαν.
Γιατί άλλο να διαβάζεις μια ανακοίνωση και άλλο να προσπαθείς να οργανώσεις τη ζωή σου όταν έχεις παιδί.
Και κάπου εδώ μπαίνουν τα ΚΕΠ
Ο Σεπτέμβριος μας έφερε και μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες του μήνα.
Τα δύο ΚΕΠ του Δήμου Ζωγράφου άλλαξαν ωράριο και πλέον λειτουργούν Δευτέρα έως Παρασκευή, 07:45 έως 15:00, χωρίς απογευματινή λειτουργία και χωρίς Σάββατο.
Ο Δήμος αναφέρει ότι το ωράριο μπορεί να επανεξεταστεί εφόσον αλλάξουν ουσιωδώς οι συνθήκες στελέχωσης και καταστεί δυνατή η εξασφάλιση του απαιτούμενου αριθμού υπαλλήλων.
Και κάπου εδώ το μικρό χωριό σηκώνει το φρύδι.
Γιατί το «δεν έχουμε προσωπικό» έχει αρχίσει να αποκτά στον Ζωγράφου μια σχεδόν μυθολογική διάσταση.
Δεν είναι απλώς μια φράση.
Είναι κατάσταση.
Είναι φιλοσοφία.
Είναι πιθανότατα το επόμενο δημοτικό escape room.
Μπαίνεις με μια υπόθεση στο ΚΕΠ και πρέπει να βρεις μόνος σου ποια υπηρεσία έχει προσωπικό, ποια δεν έχει, ποια λειτουργεί μέχρι τις 15:00 και ποια θα λειτουργούσε περισσότερο αν υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι.
Και φυσικά όλοι ελπίζουμε κάποια στιγμή να λυθεί το πρόβλημα.
Γιατί ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το οργανόγραμμα.
Ενδιαφέρεται να εξυπηρετηθεί.
Τα εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα μπήκαν στο στόχαστρο
Εδώ έχουμε κάτι που τουλάχιστον φαίνεται στον δρόμο.
Στις 15 Σεπτεμβρίου απομακρύνθηκαν δέκα εγκαταλελειμμένα οχήματα από δρόμους του Ζωγράφου, στο πλαίσιο της προσπάθειας του Δήμου να απελευθερωθεί κοινόχρηστος χώρος και να βελτιωθεί η προσβασιμότητα.
Δέκα αυτοκίνητα λιγότερα.
Δέκα μικρές νίκες απέναντι στο αιώνιο αθηναϊκό έθιμο:
«Άστο εκεί, κάποια στιγμή θα το πάρουμε.»
Το «κάποια στιγμή» στην Ελλάδα είναι χρονική μονάδα που μπορεί να κυμαίνεται από τρεις ημέρες μέχρι τρεις κυβερνητικές θητείες.
Οπότε όταν ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο τελικά εξαφανίζεται, σχεδόν περιμένεις να εμφανιστεί κάποιος κάτοικος και να πει:
«Ρε παιδιά, πού πήγε το αμάξι; Εδώ το είχα.»
Γουδή: το μεγάλο κεφάλαιο που δεν χωράει σε μια μηνιαία ανασκόπηση
Στις 3 Σεπτεμβρίου το Δημοτικό Συμβούλιο Ζωγράφου εξέδωσε ομόφωνο ψήφισμα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή, χαρακτηρίζοντάς το χώρο ζωτικής σημασίας και ζητώντας την προστασία και ανάδειξή του.
Το Γουδή δεν είναι μια ακόμη μικρή δημοτική υπόθεση.
Είναι από εκείνα τα ζητήματα που επιστρέφουν ξανά και ξανά στην ατζέντα, επειδή μιλάμε για έναν τεράστιο ελεύθερο χώρο και για το τι πόλη θέλουμε τελικά να έχουμε.
Και επειδή έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε κάθε ελεύθερο τετραγωνικό μέτρο σαν πιθανό χώρο για κάτι άλλο, το να υπάρχει ένας χώρος που παραμένει πράσινος αποκτά σχεδόν επαναστατικό χαρακτήρα.
Στο μικρό χωριό βέβαια έχουμε και αυτό.
Έχουμε και πράσινο.
Όταν δεν το ξεχνάμε.
Ο πολιτισμός δεν έκανε διακοπές
Αν υπάρχει ένας τομέας που δεν φαίνεται να πήρε ιδιαίτερα στα σοβαρά το τέλος του καλοκαιριού, αυτός είναι ο πολιτισμός.
Ο Σεπτέμβριος έφερε τους 39ους Πανελλήνιους Θεατρικούς Αγώνες Ερασιτεχνικών Θιάσων, οι οποίοι ολοκληρώθηκαν μετά από 13 ημέρες παραστάσεων.
Και μετά ήρθε το κουκλοθέατρο.
Για δεύτερη χρονιά, το Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου απλώθηκε στις γειτονιές του Δήμου, με παραστάσεις και δράσεις για παιδιά.
Μάλιστα, λόγω καιρού, μέρος του προγράμματος μεταφέρθηκε στη Βίλα Ζωγράφου και στο Δημοτικό Ωδείο.
Δηλαδή ακόμα και οι κούκλες του Ζωγράφου κατάλαβαν ότι ο καιρός δεν αστειεύεται.
Και κάπως έτσι, όταν ο ουρανός αποφασίζει να κάνει τα δικά του, το πρόγραμμα αλλάζει σκηνή αλλά συνεχίζεται.
Καινούργια χρονιά και στα καλλιτεχνικά εργαστήρια
Στο τέλος του μήνα ξεκίνησε και η νέα δημιουργική χρονιά στις πολιτιστικές δομές και στα καλλιτεχνικά εργαστήρια του Δήμου.
Θέατρο, θεατρικό παιχνίδι, ζωγραφική, μουσική, χορωδία, βιβλίο και φιλαναγνωσία μπήκαν ξανά στο πρόγραμμα για παιδιά, εφήβους και ενήλικες.
Και αυτό είναι από τα καλά νέα που αξίζει να λέγονται.
Γιατί μια πόλη δεν είναι μόνο δρόμοι, κάδοι, πάρκινγκ και λακκούβες.
Είναι και το τι κάνει ο κάτοικος αφού αφήσει το αυτοκίνητό του.
Αν βέβαια καταφέρει να το αφήσει.
Κοινωνικό Παντοπωλείο: η άλλη πλευρά της πόλης
Μέσα στον μήνα άνοιξε και ο κύκλος αιτήσεων για την ένταξη στο Πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου Ζωγράφου, με τις αιτήσεις να έχουν προγραμματιστεί από 15 έως 28 Σεπτεμβρίου.
Και εδώ υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν χωράει εύκολα στη σατιρική διάθεση.
Γιατί πίσω από κάθε τέτοια ανακοίνωση υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά χρειάζονται στήριξη.
Και αυτή είναι ίσως η πιο σοβαρή πλευρά του μικρού μας χωριού.
Ότι πίσω από τα αστεία με τα πεζοδρόμια, τα παρκαρισμένα, τα ΚΕΠ και τις δημοτικές ανακοινώσεις υπάρχει μια πόλη με ανθρώπους που δυσκολεύονται, μεγαλώνουν παιδιά, μεγαλώνουν οι ίδιοι, ψάχνουν δουλειά, πληρώνουν λογαριασμούς και προσπαθούν να βγάλουν τον μήνα.
Δημοτικό Συμβούλιο: γιατί το μικρό χωριό έχει και Βουλή
Στις 21 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η 12η τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ενώ ο Δήμος δημοσίευσε στη συνέχεια και τον πίνακα των αποφάσεων.
Και φυσικά στις 29 Σεπτεμβρίου ήρθε και η 34η τακτική συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής.
Γιατί στο μικρό χωριό δεν αρκεί να έχουμε πλατεία.
Χρειαζόμαστε και ημερήσια διάταξη.
Πολλή ημερήσια διάταξη.
Τόση ημερήσια διάταξη ώστε κάποια στιγμή ο κάτοικος να αρχίζει να αναρωτιέται αν ζει στον Ζωγράφου ή αν έχει κατά λάθος εγγραφεί σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Εισαγωγή στη Δημοτική Αυτοδιοίκηση».
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο τέλος του Σεπτέμβρη
Ο Σεπτέμβριος του 2026 λοιπόν είχε από όλα.
Είχε σχολεία που άνοιξαν.
Είχε παιδικούς σταθμούς και 532 παιδιά που μπήκαν στις δημοτικές δομές.
Είχε ΚΕΠ που άλλαξαν ωράριο.
Είχε εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα που έφυγαν από τους δρόμους.
Είχε Γουδή και την προσπάθεια να παραμείνει ένας σημαντικός χώρος πρασίνου.
Είχε θέατρο.
Είχε κουκλοθέατρο.
Είχε πολιτιστικά εργαστήρια.
Είχε κοινωνικό παντοπωλείο.
Είχε δημοτικά συμβούλια.
Είχε ανακοινώσεις.
Πολλές ανακοινώσεις.
Ένα πραγματικό μικρό χωριό.
Μόνο που αντί για καφενείο στην πλατεία έχουμε καφέ, μπαρ, πολυκατοικίες και τρεις ανθρώπους να μαλώνουν στο Facebook για το αν το πρόβλημα είναι ο Δήμος, οι δημότες, τα αυτοκίνητα, οι προηγούμενοι, οι επόμενοι ή γενικά η μοίρα μας.
Και κάπως έτσι πέρασε κι ο Σεπτέμβριος.
Με κάποιες πραγματικές παρεμβάσεις.
Με κάποιες αλλαγές που θα φανούν στην πράξη.
Με αρκετές ανακοινώσεις.
Με αρκετές υποσχέσεις.
Με προβλήματα που συνεχίζουν να υπάρχουν.
Και με εκείνη την υπέροχη αίσθηση που έχει κάθε κάτοικος του Ζωγράφου όταν καταλαβαίνει ότι, όσο κι αν αλλάξει η εποχή, ένα πράγμα παραμένει σταθερό:
το μικρό χωριό δεν κοιμάται ποτέ.
Απλώς μερικές φορές κάνει ότι κοιμάται.
Και εμείς, φυσικά, το αφήνουμε.
Μέχρι τον επόμενο μήνα.
